|
|
Çocuklarımız sevgi içinde, özgürce serpilip gelişsin...
|
Kayıtlarımız devam ediyor... Bilgi için tıklayınız...
|
| Ad, Soyad |
: Berrin Demirci (Koray ve Giray’ın annesi) |
| Mesaj |
Cuma günü akşamüzeri Leyla Öğretmen bana bir soru sordu “Neden Küçümen Çocuk Evi?”
İstanbul’a yeni taşınmıştık ve 10 gün içinde çocuklarımıza bir kreş bulmalıydık.
Bir çok kreş sahibi ya da sorumlusuyla görüştüm. Bana uzun uzun çocuk psikolojisinden, sosyalleşmeden, beslenmenin öneminden, müzik, resim ve İngilizce öğretmenlerinden söz ettiler. Onlar da birer anneydi ve benim ne istediğimi zaten biliyorlardı!
Ancak bu görüşmelerde beni rahatsız eden bir yapaylık, bir soğukluk vardı. Galiba ben çocuklarım için sevgi sıcaklığı arıyordum.
Sonra Küçümen Çocuk Evi’ne geldim. Tüm sadeliğiyle “Pembe Teyze” kapıyı açtı. Tüm doğallığıyla “Hürriyet Teyze”yle konuşmaya başladık. Beni dinledi. Ama gerçekten dinledi. Bizim için yapabileceklerini ortaya koydu. Sorunlarıma çözümler üretti.
Hani çocuğunuzla ilgili bir çıkmaza düşersiniz de; ablanız, anneniz ya da en yakınınız size kollarını açar ya;.. işte öyle… Sonra öğretmenleri gördüm… Gözlerinin içi benim 4 yaşındaki çocuğum gibi ışıl ışıl…
Tamam dedim, burası benim aradığım yer…
Ama hala içimde bir şüphe var…
6,5 yaşındaki büyük oğlum tecrübeli… Ne de olsa 2 farklı ilde 4 farklı kreş görmüş çocuk…
Ona dedim ki “oğlum sen kreş olayını biliyorsun. İncele bakalım burası nasıl? Size uygun mu?
5 günlük deneme süresi…
“Küçümen nasıl oğlum?”
“Mutlaka buraya gitmeliyiz anne, accayyip eğlenceli bir yer. Ama bir sorun var. Yemek yemeyen küçüklere Pembe Teyze, “aaa olur mu sen küçüksün büyümen için yemen lazım” diyor. Büyüklere de “aaa olur mu sen büyüksün çok yemelisin” diyor.
Bu arada söylemeyi unuttum…
Çocuk psikolojisinden anlıyorlar, beslenmeye de çok önem veriyorlar.
İşlerini gerçekten seven cıvıl cıvıl, tecrübeli öğretmenleri, çok yetenekli branş öğretmenleri var.
Bunlar zaten “bir kreşte olmak zorunda” diye düşündükleri için ayrıca söylemiyorlar…
Ben onlara güveniyorum…
Onlar çocuklarımı seviyorlar…
|
|
| Ad, Soyad |
: Senem Başgül (Ertan ve Ayşe Güneş’in annesi)- Psikiyatrist |
| Mesaj |
Neden Küçümen?
Acaba ne yapıyordur şimdi? Bir köşede oturuyor mudur?
Yemeğini yemiş midir? Yemediyse fark etmişler ve ilgilemişler midir?
Bu gün biraz huysuzdu, acaba tahammül ederler mi kaprislerine?
Derdini tam anlatamıyor anlarlar mı dilinden acaba?
Aktivitelere tam katılamıyor bir köşede bırakırlar mı acaba?
Uykuya dalmada zorluğu var ilgilenirler mi acaba?
Tuvalete kendi gidemez yardım ederler mi acaba?
Her şeyden önemlisi benim gibi sever, kabul eder, şefkat gösterirler mi acaba? diye gün boyunca bir an bile durup düşünmediğim için Küçümen,
Oğlumun anlamakta zorlandığım, bir çok huyunu anlayıp, çözüm için bana rehber oldukları, işbirliği yaptıkları için Küçümen,
Evde koyduğumuz kuralları devam ettirdikleri, zorluklarda çözüm ürettikleri ve destekledikleri için Küçümen,
Oğlumun duymadığı günlerde arkadaşlarıyla ilişki kurmasında, kendini toplumun üyesi olarak var edebilmede destek oldukları ve sonrasında sesle tanıştığı ilk günlerde yaşadığı zorluklarda hep yanımızda oldukları için Küçümen,
Kapısını çaldığımız özel, devlet her yuva öğretmeninin biz bu kızı almayız deyip bize incittikleri günlerde kapılarını sonuna kadar açıp bizi kabul ettikleri ve bir gün bile bu konuda olumsuz hiçbir tutum ve tavırda olmadıkları ve kızımın farklılığını hissettirmedikleri, onu Ayşe Güneş olarak gördükleri ve gelişimi için harcadığımız çabada yanımızda oldukları için Küçümen,
Aç olduğumda benimde karnımı doyurdukları, üşüyüp kapıda kaldığımda beni de barındırdıkları, sıcak çay ikramları, hoş sohbetleri için Küçümen,
Hiç değişmeyen kadroları ile yıllardır kapıda bizi güler yüzle karşılayan, çocuklarımızı kucak açarak içeri alan harika öğretmen kadroları için Küçümen,
Gelişimsel süreçlerini takip eden, bizi bilgilendiren, destek olan ve yönlendiren eğitimleri için Küçümen,
Muhteşem yemekleri ile bazen evde rakibim olsa da çocuklarımızı besleyen, doyuran ve eğiten Pembe için Küçümen,
Daha yazacak çok şey var ebet. ...
Elinize sağlık,
Teşekkür ederiz KÜÇÜMEN.
|
|
| Ad, Soyad |
: Şemsi Birben |
| Mesaj |
Küçümen çok güzel bir yuva.
Benim sevmem değil önemli olan, oğlumun sevmesi.
Her anne-babanın içinde hep bin kuşku olur acaba diye…
Çocuğum emin eller de mi, nasıl davranıyorlardır ki, bağırlar mı yoksa, itip kakarlar mı, yeterince yemek veriyorlar mı?
Aklınıza gelebilecek her türlü kaygı, soru. korku sıralanır.
Doğal bütün bunlar,evladı için bütün anne babalar diken üstündedir hep.
Çünkü güvensiz bir toplumuz, şiddet doluyuz.
Televizyonlarda görüyoruz, duyuyoruz. Yuvalarda uygulanan şiddet, evde uygulanan şiddet, kötü bakıcılar…
Şimdi gelelim Küçümen’e. Çok samimi söylemek gerekirse biz ailecek çok seviyoruz Küçümen’i. Kendine göre bir havası var, abartısız. Sıradan görünür ama sevgi dolu, bambaşka. 3 yıldır Onur orada,yaz ayları da dahil.
Alışma dönemi hariç koşarak gidiyor yuvasına. Öyle çok seviyor ki hafta sonları ve tatillerde bile “neden yuvaya gitmiyorum” diye soruyor. Bir gün bile şikayetçi olmadı. Her sabah heyecanla çıkıyor evden. Servise binmeye bayılıyor zaten. Çünkü Hasan Abi’lerini de çok seviyorlar. Diğer çocuklarda da görüyoruz bunu.
Küçümen’in yemekleri de çok güzel. Bu tatlarda “Pemba Abla”nın yemek lezzeti yanında sevgisini de katmasının rolü var. bize ikram ettiklerinden çıkarıyorum bunu.
Küçümen’in öğretmenleri de bambaşka. İnsan kendi çocuğunu ancak onların sevdiği kadar sever. Biz çocuğumuzu güvenerek teslim ediyoruz, hiçbir kaygı duymuyoruz.
Yuvanın kurucusu Hürriyet Teyzemiz ve psikolog Zuhal Hanım’a da bizi her konuda aydınlattıkları için çok teşekkür ediyoruz.
|
|
| Ad, Soyad |
: Funda - İlhami (Lorin’in anne ve babası) |
| Mesaj |
Nasıl anlatayım ki Küçümen’i; “mutlu çocukların evi” desem çok mu abartmış olurum.
Yok, yok hayır tam da öyle. Sevgi dolu, güleç yüzlü insanların, mutlu mu mutlu, neşeli çocuk kahkahalarının birbirine karıştığı bir yer Küçümen...
Minik kızım yuvada olduğu zamanlarda sanki benim yanımdaymışçasına rahat ve huzurluyum.
Tıpkı arkadaşları gibi sevilip koklandığını, mıncık mıncık yapılarak sevildiğini biliyorum. Korunmayı ama aynı zamanda kollamayı, sevilmeyi ama bir o kadar da sevmeyi, paylaşmayı ama hakkını yedirmemeyi, yeri geldiğinde mücadele etmeyi, kısacası küçücük elleriyle, dilleriyle hayatı öğreniyor.
(Lorin'in demesiyle) Pembe ablasının :-)) müthiş yemekleriyle tüm çocuklar büyür, “küçükler küçük olduğu için, büyükler de büyük olduğu için" yerler Küçümen'de. (Bir küçük arkadaşımızın olayı tariflemesiydi)
Hürriyet teyzeleri de sevmek ve şımartmak için hazır ve nazır bekler yavrularını. Bazen de küçük yumurcaklar için yemekten kaçmak için bahanedir onun sevgili kolları :-))
Sevgili ve biricik ve çok nadide bulunacak öğretmenlerimiz Hande, Leyla, Sinem sizler iyi ki varsınız, diyoruz ve sizleri çok seviyoruz.
Hande'ciğime bir sabah bir bakmışsınız ki göğsünde bir bebek sizi karşılar, yuvamızın yeni üyesidir o artık ve Hande'nin güvenli kollarındadır.
Leyla'nın her sabah ki muhteşem performansına bakarsanız dersiniz ki Leyla öğretmenin hiç mi sinirlendiği veya üzgün olduğu bir şey yoktur, ama tabii serde sanatçılık var, o teatral havası ve giysileriyle çok renkli bir kişiliktir.
Ve Sinem her zaman güler, bir “tombul sosisim benim” der ki bayılırsınız, bir o kadar içten bir o kadar sevgi doludur. Ve tüm öğretmenlerimiz her çocuğunu ayrı ayrı tanır ve ona uygun davranır, en önemlisi onları çookk severler. Oradaki sevgi alış verişini yavrunuz ve siz her daim hissedersiniz.
Ve en zor anınızda, işin içinden çıkamaz gibi olduğunuzda, ise yuva Psikoloğu Zuhal Hanım yetişir imdada. Aslında miniğinizi konuşmaya gitmişsinizdir, siz rahatlayıp çıkarsınız :-))
Küçümen mutfağı çaylı sohbetlerin yapıldığı, sadece çocuklara değil annelere ve babalara da açık bir mutfak :-))
Son olarak diyorum ki “Küçümen 'ağacı yaşken eğmez’, onun özgürce gelişip dal budak salmasının ortamını hazırlar “.
Sevgiler
|
|
| Ad, Soyad |
: Pınar- İnan Çataltaş |
| Mesaj |
Yuva tercihi yapmak gibi sıkıntılı ve yorucu bir dönem hiç geçirmedik. Çünkü çok sevgili kuzenimin “Küçümen” adlı bir çocuk evi vardı.
Her şeyinden çok memnunuz. Öğretmenler, öğrenciler,veliler. Herkes gerçekten büyük bir uyum içinde.
Samimiyet, doğallık, arkadaşlık, sevgi, saygı vs. herşey mevcut.
|
|
| Ad, Soyad |
: Elif Buse Ayan |
| Mesaj |
Hürriyet teyze beni hatırladın mı bu okuldan mezun olmuştum, belki hatırlamazsın ama anneannem (Semra Çırak) orda yemekhanede çalışıyordu.. asi ve akıllı kız olan hani.. Seni çoookk özledim gerçekten mezun olanların resmini koymacak mısın? bizim resimleri koyarsan çok sevinirim bir sürü yeni öğrenci gelmiş, eminim senin gibi iyi bir müdireleri olduğu için çok şanslıdırlar.. Bizim resimleri koyarsan çok sevinirim, gerçekten de öbür arkadaşlarımın da resimlerini görmüş olurum hem de. Hürriyet teyze ne günlerdi ya, hep senin peşinden dolaşır derslere girmezdim hatırlıyor musun :) O okulda Sinem hocayı, Ceren hocayı, bir de pisikolog Nevbahar hocayı çok severdim (tabi ki de seni çook severdim) Neyse umarım bunu okumuşsundur, seni çok özledim kendinize iyi bakın.. |
|
|
|
|
|